пэрыгъэӏэбэн
АДЫГЭБЗЭ (КЪЭБЭРДЕЙ-ШЭРДЖЭСЫБЗЭ)
[зэгъэзэхуэжын]ПСАЛЪЭ ЛЪЭПКЪЫГЪУЭ: ГЛАГОЛ ЛЪЭӀЭС
[зэгъэзэхуэжын]ЭТИМОЛОГИЕ
[зэгъэзэхуэжын]КЪЭПСЭЛЪЫКӀЭ
[зэгъэзэхуэжын]- IPA [pɐrǝʁɐʔɐˈbɐn]
ПСАЛЪЭ ЛЪАБЖЬЭ
[зэгъэзэхуэжын]- пэ- + ры- + гъэ- + [ӏэб] + -э + -н
СПРЯЖЕНЭ
[зэгъэзэхуэжын]МЫХЬЭНЭ
[зэгъэзэхуэжын]- пэрыӏэбэн псалъэм и каузатив.
ЩАПХЪЭХЭР
[зэгъэзэхуэжын]- Банэ мафӀэм Лъэпщ Ӏэ пцӀанэкӀэ пэрагъэӀэбэри гъущӀ плъар къыхрагъэхащ. ӀуэрыӀуатэ, фольклор
ПСАЛЪЭ ЗЭПХАХЭР
[зэгъэзэхуэжын]НЭГЪУЭЩӀЫБЗЭКӀЭ ЗЭДЗЭКӀАХЭР
[зэгъэзэхуэжын]ИНДЖЫЛЫБЗЭ
[зэгъэзэхуэжын]- пэрыгъэӏэбэн: causative for пэрыӏэбэн: 1. have, make or let sb reach for sth from the front 2. have, make or let sb prevent sb from doing sth.
УРЫСЫБЗЭ
[зэгъэзэхуэжын]- пэрыгъэӏэбэн: каузатив к пэрыӏэбэн: 1. заставить тянуться к чему-л. спереди 2. заставить помешать кому-л. в чём-л.
БИБЛИОГРАФИЕ