тегъэкӏуэдэн
АДЫГЭБЗЭ (КЪЭБЭРДЕЙ-ШЭРДЖЭСЫБЗЭ)
[зэгъэзэхуэжын]ПСАЛЪЭ ЛЪЭПКЪЫГЪУЭ: ГЛАГОЛ ЛЪЭӀЭС
[зэгъэзэхуэжын]ЭТИМОЛОГИЕ
[зэгъэзэхуэжын]КЪЭПСЭЛЪЫКӀЭ
[зэгъэзэхуэжын]- IPA [te:ʁɐkʹʷɐˈdɐn]
ПСАЛЪЭ ЛЪАБЖЬЭ
[зэгъэзэхуэжын]- те- + гъэ- + [кӏуэд] + -э + -н
СПРЯЖЕНЭ
[зэгъэзэхуэжын]МЫХЬЭНЭ
[зэгъэзэхуэжын]- текӏуэдэн псалъэм и каузатив.
ЩАПХЪЭХЭР
[зэгъэзэхуэжын]ПСАЛЪЭ ЗЭПХАХЭР
[зэгъэзэхуэжын]- Мылъку тегъэкӀуэдэн.
- Зэман тегъэкӀуэдэн.
НЭГЪУЭЩӀЫБЗЭКӀЭ ЗЭДЗЭКӀАХЭР
[зэгъэзэхуэжын]ИНДЖЫЛЫБЗЭ
[зэгъэзэхуэжын]- тегъэкӏуэдэн: каузатив к текӏуэдэн: 1. spend, expend or waste sth on sb or sth 2. have, make or let sb fail through sb's fault; make a victim of sb or sth. 3. give up in vain; to remain unrequited (for example, about a service rendered to sb)
- Мылъку тегъэкӀуэдэн: waste one's wealth on sb or sth.
- Зэман тегъэкӀуэдэн: spend or waste one's time.
УРЫСЫБЗЭ
[зэгъэзэхуэжын]- тегъэкӏуэдэн: каузатив к текӏуэдэн: 1. израсходовать, истратить на кого-что-л.; потратить на кого-что-л. 2. заставить кого-л. потерпеть неудачу по чьей-л. вине; сделать жертвой кого-чего-л. 3. дать пропасть зря; остаться безответным (напр. об услуге, оказанной кому-л.)
- Мылъку тегъэкӀуэдэн: истратить свое богатство на кого-что-л.
- Зэман тегъэкӀуэдэн: тратитья зря время.
БИБЛИОГРАФИЕ